14.06.1958 - ŁKS Łódź - Górnik Zabrze 4:1
14 czerwca 1958 (niedziela) 1. liga 1958, 11. kolejka |
ŁKS Łódź | 4:1 (3:1) | Górnik Zabrze | Łódź Sędzia: Kulczyk (Sosnowiec) Widzów: 30 000 |
![]() | ||||
Szymborski 9 Soporek 31 Szymborski 33 Kowalec 76 |
1:0 1:1 2:1 3:1 4:1 |
Lentner 22 | ||
Szczurzyński Walczak Szczepański Stusio Jańczyk Grzywocz Jezierski Baran Szymborski Soporek Kowalec |
SKŁADY | Józef Kaczmarczyk Rajnhold Dworaczek Stefan Florenski Henryk Hajduk Henryk Czech Jan Pieczka Henryk Szalecki Edward Jankowski Roman Lentner Ginter Gawlik Marian Olejnik | ||
Trener: Zoltán Opata |
Relacja
Przegląd Sportowy
W Łodzi grano "głową". Pech strzałowy ŁKS i szczęście Kaczmarczyka uchroniły zabrzan od wielkiej klęski.
Zgodnie z przewidywaniami mecz był ciekawy i stał na dobrym poziomie. Co prawda grę godną czołowych ligowców obserwowaliśmy tylko w pierwszej połowie, ale i druga znacznie słabsza część mecz obfitowała w szereg krótkich spięć pod bramką Ślązaków. Górnicy przyjechali do Łodzi z głębokimi rezerwami, gdyż obok Fojcika i Pohla w ich drużynie zabrakło także Kowala i Franosza. W tej sytuacji zabrzanie nie mogli myśleć o prowadzeniu otwartej gry. Siłą rzeczy musieli zastosować wzmocnienie własnej defensywy. Kierownik ataku śląskiego Gawlik bez przerwy trzymał się tyłów i operował w głębi pola, podobną rolę spełniało także na przemian dwóch łączników i skrzydłowych. Pomimo takiego "muru" Górnika łodzianie już w 9 minucie zdobyli prowadzenie. Piłkę scentrował Soporek, a Szymborski z bliskiej odległości główką przeniósł ją nad Kaczmarczykiem, zdobywając pierwszą bramkę W 22 minucie Lentner Szybko wyszedł do podania w uliczkę i po ograniu po drodze Szczurzyńskiego, strzelił do pustej bramki wyrównując na 1:1. Zdobyta przez Lentnera bramka zachęciła gości do dalszych ataków, co w poważnym stopniu rozluźniło ich formacje defensywne. Był to poważny błąd taktyczny Ślązaków. ŁKS w mig wykorzystał luki w obronie rozciągając grę na skrzydła. W 31 minucie grający pierwsze skrzypce w ataku gospodarzy Jezierski, pędził z piłką wzdłuż linii, a kiedy zbliżał się do niego Hajduk, łodzianin z pełnego biegu posłał piłkę w pole karne.. Nieobstawiony Soporek dokonał tylko formalności, kierując nieuchronnie główką piłkę do siatki. W 2 minuty później również z dośrodkowania Jezierskiego podobną bramkę zdobył Szymborski. Po zmianie stron początkowo odnosiło się wrażenie, że obydwie strony mają dość gry i są z wyniku zadowolone. Przede wszystkim ustał napór łodzian. Gra się nieco wyrównała. Dopiero po 20 minutach łodzianie ponownie ruszyli na bramkę Kaczmarczyka. Napastnicy raz po raz przedostawali się na najbliższe sąsiedztwo Kaczmarczyka i tylko dzięki nieudolności strzałowej łodzian bramkarz Górnika nie musiał wyjmować piłki z siatki. Szczęście przyszło dopiero w 76 minucie kiedy Kowalec otrzymał podanie i z pełnego biegu przyziemnym strzałem zdobył czwartą bramkę. Od tego momentu łodzianie bez przerwy przesiadywali w polu karnym zabrzan, ale mimo takiego oblężenia nie byli w stanie zdobyć się na skuteczny strzał. Zabrzanie muszą być zadowoleni z takiego obrotu sprawy, gdyż tylko szczęście, które sprzyjało Kaczmarczykowi, uchroniło ich od wyższej porażki. W drużynie łódzkiej najlepiej zagrali Szczepański w obronie, Grzywocz w pomocy, oraz Jezierski i Szymborski w ataku. W drużynie pokonanych na wyróżnienie zasługują Lentner i Szalecki w ataku, oraz na tle słabo grających bocznych obrońców rezerwowy stoper Dworaczek. Nieźle także grał Czech, który w 73 minucie doznał kontuzji i do końca meczu Górnik grał w dziesiątkę.
Przegląd Sportowy nr 95, 16 czerwca 1958